Seksueel Misbruik

Seksueel geweld en misbruik een maatschappelijke vloek…

Seksueel misbruik komt in alle gelederen van onze samenleving voor. Eén op de vier Nederlanders blijkt ooit slachtoffer te zijn geweest van seksueel misbruik. Maar liefst 32% van de Nederlandse kinderen krijgt in zijn of haar jeugdige leven in enige vorm te maken met seksueel geweld en of seksueel misbruik. [bron: www.nationaalrapporteur.nl/publicaties/op-goede-grond/]. Minimaal 80% van de daders is man. Maar ook vrouwen plegen seksueel misbruik, of zijn er medeplichtig aan.

Dit zijn schrikbarende cijfers die we niet alleen aan individuele gevallen kunnen toeschrijven. Wordt er nu meer misbruikt dan vroeger? Of komt het meer naar voren door beter onderzoek en het feit dat slachtoffers mondiger zijn geworden?

We worden de laatste tijd via het nieuws en internet vaker geconfronteerd met machtsinstituten zoals de katholieke kerk, regeringsleiders, hogere ambtenaren, prominenten, royals die zich volgens de lezing van bovengenoemde nieuwsbronnen schuldig hebben gemaakt aan ritueel seksueel misbruik met jeugdigen [sadomasochistisch seksueel ritueel (vaak binnen sekte, genootschap of gemeenschap)]. Een meer ingrijpende en ernstiger vorm van misdaad valt haast niet te bedenken. Het volk negeert dusver dit nieuws, wellicht omdat het te erg is om waar te (mogen) zijn, of uit angst in opstand te komen tegen gevestigde autoriteiten.

Duidelijk is ook dat de gezinsstructuur en opvoedingsstructuur in Nederland lang niet meer genoeg bescherming bieden aan jeugdigen. Meer dan 60% van de ouders ervaren opvoedstress, maar ook onderwijzers en leraren ervaren tegenwoordig veel emotionele stress bij het uitvoeren van hun functie als docent.

Er zijn veel gebroken en arme gezinnen. Deze gezinnen zijn kwetsbaar. Eén op de drie huwelijken eindigt in een scheiding. Er is weinig steun en aandacht meer voor elkaar, de gebruikelijke verbindingen binnen gemeenschappen zijn weggevallen. De ultieme individualisering van de maatschappij eist zijn tol.

Een totaal verouderde en vaak slecht functionerende jeugdzorg draagt ook niet werkelijk bij om dit probleem op te lossen en heeft onvoldoende gereedschappen in handen om seksueel misbruik en geweld van en onder jeugdigen te voorkomen. Sterker nog er gaan verhalen de ronde dat in jeugdzorginstellingen daders en slachtoffers van seksueel misbruik en - geweld in dezelfde (leef)groepen worden geplaatst met alle nare gevolgen van dien.

Ook zijn er te weinig therapeuten in ons land verregaand gespecialiseerd in de behandeling van de trauma’s als gevolg van seksueel misbruik en seksueel geweld. Zo’n specialisatie is nodig om secondaire traumareacties en handelingsverlegenheid bij juist therapeuten te voorkomen. Veel therapeuten vinden openlijk praten over seksualiteit en met name gewelddadige seksualiteit beslist niet makkelijk. Vaak hebben de therapeuten en hulpverleners onvoldoende in hun opleiding geleerd hier goed mee om te gaan. Tevens vindt er tijdens intervisie- en supervisiesessies onvoldoende zelfreflectie plaats op het onderwerp seksualiteit en intimiteit. Liever mijden therapeuten dit taboe onderwerp, dan het vol aan te gaan. Vervolgens falen ze erin de cliënt het gevoel te geven werkelijk gehoord te worden en in alle facetten geaccepteerd te worden. Bijvoorbeeld de volledige acceptatie van de emotie woede, die voor veel therapeuten een lastigere emotie blijkt dan verdriet om te verwelkomen binnen het therapieproces. Het gevoel van diepe acceptatie door een therapeut / behandelaar is beslist nodig voor zwaar getraumatiseerde cliënten om werkelijk te kunnen helen.

Het scheppen van een band tussen cliënt en therapeut, waarin het draait om onvoorwaardelijk vertrouwen en onvoorwaardelijke steun en liefde is de sleutel. Het gaat hier met name om de begrippen verbinding en integere commitment vanuit de therapeut, opdat de cliënt kan groeien en tot bloei komen binnen deze vertrouwensband. Dit gegeven is vaak problematisch omdat therapeuten en hulpverleners worden geacht professionele distantie in acht te houden wanneer ze hun cliënten of patiënten behandelen.

Aan de andere kant zijn hulpverleners en therapeuten vaak geneigd de cliënt de eigen verantwoordelijkheid teveel uit handen te nemen waar het gaat om het therapieproces en persoonlijk helingsproces. Alleen de cliënt die volledig bereid is voor zijn eigen heling waar mogelijk verantwoording te dragen en pro-actief te zijn tijdens het therapieproces zal uiteindelijk de regie over zijn / haar eigen leven kunnen terugkrijgen. Dit alles door een proces van bewustwording en deels aanvaarding.

Voor elke behandelaar geldt zich te realiseren dat het lichaam en de geest uiteindelijk alleen zichzelf kunnen helen. Waarbij wij behandelaren niet alleen tools kunnen aanreiken, maar ook de juiste support kunnen bieden en zo de juiste condities scheppen waarbinnen heling zijn natuurlijke loop kan nemen. Daarvoor is vaak veel geduld en oprechte betrokkenheid vanuit de behandelaar noodzakelijk. Een behandeling zonder de transpersoonlijke liefde ( = niet persoonlijke liefde) vanuit de therapeut / behandelaar, is vaak slechts een doekje voor het bloeden: symptoom bestrijding.

De meeste therapeuten en therapieën bieden cliënten slechts trucjes om beter te leren overleven. De getraumatiseerde cliënt wil niets liever vanuit het oude patroon aan de verwachtingen van de therapeut voldoen en doet zijn uiterste best te overleven. Maar in feite is het van belang dat we de cliënt van overleven naar werkelijk en bewust leven leiden. Hiervoor is een holistische (integrale) en soms ook transpersoonlijke visie en werkwijze mijns inziens noodzakelijk. Omdat de trauma’s van slachtoffers vaak niet enkelvoudig zijn, maar juist gelaagd en uiterst complex blijken.

Deze complexiteit en gelaagdheid (stapeling) van trauma’s vraagt om een therapeutische aanpak waarbij diverse deelgebieden binnenin het individu gelijkertijd, of in opeenvolging worden aangeroerd. Er is namelijk niet één zaligmakende therapie die cliënten helpt hun seksueel misbruik trauma te helen.

Klinische seksuologen zweren op dit moment bij de EMDR, een traumatherapie waar het gaat om de behandeling van trauma na seksueel misbruik en of seksueel geweld en roepen dat deze therapie “evidence based” is. [= Eye Movement Desensitation Reprocessing, vorm van cognitieve gedragstherapie gebaseerd op imaginaire exposure en neurale verwerking]. Voor enkelvoudige trauma’s kan deze therapievorm heel goed werken, maar voor complexe en gelaagde trauma’s is het nog maar de vraag of EMDR de meest geschikte therapievorm is. Door EMDR onjuist toe te passen kunnen cliënten in een danige acute crisis belanden die hen uiteindelijk zelfs tot een suïcide poging drijft. Dat kan toch niet het gewenste effect zijn? Voorzichtigheid en zorgvuldigheid zijn hier dus geboden!

Vaak blijken er meer soorten en vormen van therapie nodig om het gewenste resultaat en effect te bereiken met slachtoffers van seksueel misbruik en seksueel geweld. Omdat dit misbruik ingrijpt in onze ziel en ons schaadt tot op het bot, vooral waar het zeer jeugdige slachtoffers betreft.

Tevens is het velen malen beter dat diverse therapeuten met hun unieke specialisme in een teamverband werken, waarbij gekeken kan worden welke therapievorm en therapeut het beste op welk moment binnen een individueel therapeutisch traject kan worden ingezet. Aan het hoofd van zo’n team hoort een ervaren en geschoolde (professionele) supervisor te staan. Ook is het handig om binnen een behandelteam met ervaringsdeskundigen te werken, die eveneens een grote steun voor cliënten kunnen zijn.

Your love Life is dusver de enige professionele instantie in Nederland die dergelijke holistische therapeutische trajecten in teamverband aanbiedt voor mensen met seksuele trauma’s.

Daarin verzorgen we de intake en (holistische) diagnostiek, cognitieve gedragstherapie (o.a. EMDR), somatische (= lichaamsgerichte) seksuologische therapie, intimiteits-coaching en waar nodig seksuele surrogaat partner therapie. Ook is het mogelijk om te werken met complementaire/ integrale / transpersoonlijke therapieën: chakra therapie, acupressuur, osteopathie & cranio-sacraal therapie, regressie therapie, NLP, tantra therapie, Tao healing, bio-energetische therapie, creatieve therapie en danstherapie. Dit alles onder één dak.

We werken volgens uitgelijnde therapeutische protocollen, waarin de stappen en fasen van behandeling zijn vastgelegd. Maar ook volgens een flexibel en op de individuele cliënt toegespitst behandelplan. Wat voor de ene cliënt goed werkt hoeft niet altijd bij de andere cliënt goed te werken.

Daarnaast doen we systematisch onderzoek naar het effect van de klinische integratie en heling bij de cliënt via de integrale behandelmethode.

Het belangrijkste facet bij de integrale methodiek is dat we uitgaan van een onaantastbare kern die deel uitmaakt van ieder mens. Sommige mensen noemen dit de ziel. In de integrale aanpak gaan we uit van het idee dat er in principe niets verkeerd is met de cliënt. Aan de basis is en blijft ieder mens volmaakt en perfect. Traumatische omstandigheden kunnen ervoor zorgen dat de psyche, het lichaam en of de persoonlijkheidsstructuur van de cliënt beschadigd raken, maar de kern blijft hoe dan ook intact. Met die kern werken we en het is ook de kern die zorgt voor diepgaande transformatie en heling gedurende de therapie. Dit noemen we ook wel de “Inside-Out” methode, ofwel de van binnen naar buiten methode.